Is de april-kou goed nieuws voor Europese gletsjers?

Het zal veel mensen niet ontgaan zijn: april 2021 is best wel koud. Feitelijk zelfs “zeer koud” tot nu toe. In absolute termen valt het nog mee: deze maand gaat niet eindigen in de top 10 koudste aprilmaanden sinds 1901. Maar april is de maand met de grootste opwarming sinds het begin van de metingen: bijna 2 graden warmer dan vroeger. In die zin is een maand met een negatieve afwijking van bijna 4 graden dus enorm groot.

Lees verder Is de april-kou goed nieuws voor Europese gletsjers?

Fietsvakantie: voorbereidingen

Gister zijn we met de kinderen even lekker op pad geweest: een fietstochtje naar een speeltuin een paar km verderop. Via een omweg was het bijna 10km heen en 6,5km terug. Niet superspannend, niet omhoog en niet omlaag. Maar het was wel druk onderweg. Enfin, de 2 dochters in de bakfiets (met 2 wielen, en zónder elektrische trapondersteuning) en vrouwlief als “motor”. Mijn zoon & ik op de racefiets met aanhangfiets.

Het ging niet hard, een kilometertje of 12 per uur gemiddeld. Voor mij en mijn zoon is dat erg langzaam, maar wij hoefden dan ook geen bakfiets met >20kg extra gewicht vooruit te duwen. Maar het is wel een goede voorbereiding: in de meivakantie gaan we een aantal dagen op fietsvakantie. Ik, mijn zoon (5) en oudste dochter (2). Vrouwlief en jongste dochter blijven thuis. Alle bagage gaat in de bak van de bakfiets, mijn dochter gaat ook in de bak. Het plan is om de aanhangfiets aan de bakfiets te hangen, maar dat moeten we nog even uitproberen. De totale combinatie wordt dan meer dan 4 meter lang en dat betekent dat voornamelijk oversteken en krappe bochten een uitdaging worden.

Maar de kinderen kijken er al wel naar uit, voor zover mijn dochter natuurlijk vooruit kan denken. Maar mijn zoon snapt het wel, en die heeft er al wel zin in. Al wil hij het liefst in de bergen fietsen, maar dat gaat me nog nét iets te ver…

Kwart over zeven op donderdagavond

Het was kwart over zeven op donderdagavond. De 2 oudste kinderen liggen in bed, vrouwlief zit op de bank met onze jongste dochter (2 maanden).
Ik ga nog even hardlopen en ben al omgekleed. Hartslagmeter om, Garmin Vivoactive opgeladen en even naar het bos rijden. Ik woon vlakbij het Reichswald (Duitsland), waar de heuvels tot 100m de lucht in gaan. “Mijn” stukje over de grens gaat iets minder hoog, een metertje of 60 tov. waar ik begin.
Ik parkeer de auto op het zandweggetje en begin langzaam te rennen. Richting het hek, welke de grens met Duitsland markeert. Ik open het hek, ik ren verder. Het gaat zoals altijd eerst even zwaar. In 300 meter ga je hier 15 meter omhoog. Een stijgingspercentage van 5%. Niet heftig, maar op de koude benen voel je het wel. De ademhaling schiet omhoog, evenals de hartslag. Heerlijk.
Ondertussen hoor ik de vogeltjes fluiten en roepen. Een Gaai gooit er een waarschuwingskreet uit, mereltjes en meesjes blijven onverstoorbaar verder zingen. Af en toe ritselt er iets door de struiken en bladeren. Tussen de bomen door probeer ik de open plekken op te kijken: zijn er nog herten of zwijnen? Want dat is hier soms nog spannend. In tegenstelling tot de Veluwe, waar het zien van herten en/of zwijnen op dit tijdstip een zekerheidje is als je de weg kent, is dat hier altijd weer afwachten. Ik denk dat ik ze in 10% van de gevallen zie. Maar niet vandaag. Wel vliegt er af en toe een grote buizerd door het bos. Het blijft bijzonder hoe deze enorme roofvogel zo behendig tussen de bomen door kan vliegen. Magnifiek. Geen geroep van de buizerd vandaag: hij is op jacht en geen territorium aan het afbakenen.
Wie wel een territorium aan het afbakenen is, is de Grote Bonte Specht. Op diverse plekken in het bos hoor ik ze hameren. Soms alleen, soms als antwoord op de ander. Ik loop langs de meertjes/vennetjes waar later in het jaar de kikkers zitten te kwaken en de vleermuizen op jacht gaan. De heuvel op, verder en hoger tot ik uiteindelijk de top bereik. 10 meter omhoog in 140 meter: 7.1%. Klein gemeen kuitenbijtertje.
Er staan nog maar weinig bomen in het blad. De natuur is laat. Maar het was weer een mooi avondrondje. Het was maar 6 km, maar het is beter dan op de bank zitten. Het is ook het bewijs dat je prima in je eigen omgeving van het buitenleven kunt genieten. Ik ben exact 0 andere mensen tegengekomen op deze doordeweekse avond. Op naar de volgende!

Fietsen over de hele wereld

Iedereen zit in een lockdown – sommigen meer dan anderen. Hierdoor is reizen lastig zo niet onmogelijk. Zelf sport ik graag: hardlopen, fietsen en natuurlijk hiken en dergelijke.

Sinds november fiets ik over de hele wereld, zonder mijn eigen huis te verlaten. Of beter gezegd, zonder de garage te verlaten: ik heb een fietstrainer gekocht. Hierin zet ik mijn normale racefiets (zonder achterwiel) en kan ik via Zwift over de hele wereld en in denkbeeldige werelden fietsen. Zo fiets ik de ene dag in Innsbruck, de andere dag in New York en dan weer in Londen of Richmond. Ook is er de fantasiewereld Watopia, waar onder andere de Alpe d’Huez is nagebouwd. Het ziet er uit als een videospelletje, en eigenlijk is het dat ook met nieuwe levels, “gear” die je kunt vrijspelen en wedstrijdjes die je kunt doen.

Voor een type als ik is dat heerlijk. Het is in mijn geval ook goed te combineren met 3 kleine kinderen: een uur training is ook een uur, nooit het risico op een lekke band en als er eentje wakker wordt en ontroostbaar is ben ik binnen een minuut op de slaapkamer.

Of ik in de zomer ook veel buiten ga fietsen is daarmee dan ook meteen een vraag waarop ik nog geen antwoord heb. Ik denk dat ik buiten vooral ga hardlopen, en het fietsen voor “binnen” bewaar totdat ik weer echt de heuvels en bergen in kan.

Pandemie & bezoekers

De coronacrisis is natuurlijk vreselijk voor de meesten en afgrijselijk voor velen. Mijmerend zitten wij vaak op de bank als we weer eens een reclame of een mooi shot zien: wat hebben wij zin in vakantie! Zoals toen met onze zoon naar het Lago Maggiore, een “stiekem tussenweekje” begin juli. Of later datzelfde jaar naar Isolabona nabij de Italiaanse kust maar nog steeds in de bergen.

Dat zit er dit jaar allemaal niet in. Maar dat is voor onszelf in de eerste plaats een keuze (want we hebben net onze laatste aanwinst mogen verwelkomen waarmee de teller op 3 kinderen staat), en in de tweede plaats een luxe. Maar hoe zit het met de ondernemers? Die hebben maar weinig uitzicht.

Ik kan het me niet voorstellen, het lijkt me vreselijk. Om een idee te geven, hier de bezoekersaantallen in percentages tov. een covid-vrij jaar (het gemiddelde van de periode 2009 tot 2020):

Januari-53%
Februari110%
Maart-64%
April-76%
Mei-68%
Juni-44%
Juli-41%
Augustus-46%
September-43%
Oktober-59%
November-63%
December-68%

Zoals je ziet staat er alleen bij februari een dikke plus: ruim het dubbele aantal bezoekers tov. normaal. En gek genoeg heeft ook dat, denk ik, te maken met Covid. Deze site draait namelijk nauwelijks of helemaal niet om wintersport. Maar wel staan er een aantal artikelen in over “hoe snel smelt sneeuw” en dergelijke. En dat heeft men waanzinnig interessant gevonden in de sneeuwrijke februari-week.

Maar ik kan me zomaar voorstellen dat soortgelijke getallen aan de orde zijn bij reisorganisaties. En dat het aantal boekingen wellicht (verhoudingsgewijs) nog lager ligt. En dat is voor de getroffen ondernemers & hun medewerkers toch wel een kleine ramp.

Maar niet alleen voor hen. Reizen is onlosmakelijk verbonden met de distributie van welvaart in de wereld. Niet altijd eerlijk en zeker niet als doel, maar wel als gevolg. Landen als Nepal, Peru, maar ook veel Afrikaanse landen en natuurlijk Griekenland, Portugal en Spanje zijn zeer sterk afhankelijk van het toerisme. Dat is meer dan een cijfertje in de krant, het is voor veel mensen letterlijk hun “bread & butter”. Laten we hopen dat het snel weer kan!