Winters toetje

Februari was een aardige wintermaand, maar ook alle warmterecords in Nederland zijn gesneuveld. Maart bracht opnieuw warmte. Maar april brengt een winters toetje: natte sneeuw, felle buienluchten, hagel, onweer en windstoten. Lekker om binnen van te genieten, of in de hogere bergen zelfs veel sneeuw. Helaas kunnen we daar dan weer niet van genieten.
Zelf ga ik proberen ergens tijdens de buien lekker hard te lopen of in het bos wandelen in de avond. Heerlijk! Echt van dat weer dat je voelt dat je leeft! Geniet er van!

Zou het dan toch nog kunnen?

Het lijkt uitzichtloos, maar toch is er licht aan het einde van de tunnel. Hoewel de meivakantie verloren zal gaan (qua buitenlandreizen) lijkt het er op dat we in de zomer weer “ons gang” kunnen gaan. En wat hébben we er toch allemaal zin in!
Nu moet ik zelf toegeven dat onze zomervakantie al geboekt is en zich zal afspelen in Nederland. Dit heeft niets te maken met coronarestricties maar met de komst van een nieuweling in ons gezin. Een lange autorit met een kindje van een paar maanden oud is geen goed plan.
Maar toch lonkt het. De warme zonnestralen streelden net mijn huid, nu ik dankzij het thuiswerken even lekker in de zon wat kon drinken. De plantjes laten weer leven zien, voorzichtige vroege vlinders vliegen van de ene bloem naar de andere bloem. Veelal nog madeliefjes: veel bloeit er nog niet.
De natuur toont aan: na winter komt altijd de lente, gevolgd door de zomer. Ook het normale leven zal weer herstellen. Even volhouden nog!

Zin de zomer

Vanaf vorige week zaterdagavond lag hier een sneeuwdek, wat groeide tot meer dan 25 centimeter op maandagavond. Het was koud, de nachten nog kouder. Langzaam kwam de zon er bij en inmiddels is de dooi gearriveerd.
Zojuist liet ik de honden uit, in een heerlijk zonnetje wat weerkaatste op de sneeuw. Een grote hoeveelheid licht en toch ook warmte bereikte mijn huid want een jas, muts en handschoenen heb ik inmiddels achterwege gelaten. Het was heerlijk. Het deed me denken aan de zomervakantie.
De zomervakantie? Niet de wintersport? Nee, niet de wintersport. Ik ga nooit op wintersport. De meeste sneeuw zie ik in mijn zomers, hoog in de bergen. Het gevoel van uitputting, saamhorigheid, de geur van een berghut, het uittrekken van de schoenen en het aandoen van sloffen/slippers: onlosmakelijk zomer. En dat gevoel heb ik nu weer. Het is warm in de zon, maar de lucht is zo droog dat ondanks de dooi de sneeuw niet drupt.
Ja, dat lees je goed: het dooit maar het drupt niet. Dat heeft alles te maken met droogte in de lucht. Doordat de luchtvochtigheid zeer laag is (ruim onder de 50%) is het zogenaamde dauwpunt nog onder nul en is er enkel sprake van sublimatie en niet van “natte dooi” (die komt morgen).
In de zomer, hoog in de bergen, maak je deze omstandigheden vaker mee. Ook is de combinatie van zon en sneeuw voor mij een bekende – en dus kreeg ik zomaar een vakantiegevoel van mijn wandelingetje. Heerlijk. Fijne zondag!

Wat een dag!

De snijdende kou is binnen, en de twintig centimeter sneeuw ook. Overal kan gesleed worden behalve op de stoep: die is grotendeels onbegaanbaar in mijn dorpje.
Maar ik heb genoten. Vrijwel de hele dag in de sneeuw gespeeld met de kinderen en genoten van de kou. Het was fantastisch! Heb jij ook genoten?



Vandaag is de dag: het begin!

Vanuit het zuiden komt een lagedrukgebied die boven Nederland kennismaakt met lucht uit het hoge noorden. Deze koude lucht is zwaarder en drukt de warme lucht omhoog waardoor neerslag ontstaat. In eerste instantie regen maar de koude wint snel terrein. Dit betekent op grote schaal veel sneeuw en kou, dankzij wind ook sneeuwduinen. Het betekent ook sneeuwpret in deze donkere tijden. Kleed je wel heel goed aan als je gaat sleeën of langlaufen. De kou lijkt zeker een week aan te houden. Zoek lekker de heuvels op van Twente, Achterhoek, Veluwe en Rijk van Nijmegen. Deze worden rijkelijk bedeeld met sneeuw. Hou wel rekening met de wind, waarschuwingen en gevaarlijk verkeer. Maar geniet!