Signalkuppe – Punta Gnifetti (4559m)

© Renzo Ferrario, Signalkuppe

Feiten
»Gelegen: Wallis, Zwitserland
»Hoogte: 4559 meter
»Eerst beklommen door: G. Gniffeti
»Jaar: 9 augustus 1842

De Signalkuppe is gelegen in het Monte Rosa-massief op de grens met Italie. De Signalkuppe heet in het Italiaans Punta Gnifetti, naar de priester Giovanni Gnifetti die deze berg als eerste beklom in augustus 1842. Op de top van de Signalkuppe ligt de hoogste berghut van Europa, de Capanna Margherita, genoemd naar de Italiaans koningin destijds.

De normaal route begint vanaf de Monte Rosa hut op 2795 meter hoogte. Vanaf deze hut volg je een zigzag route naar de morene van de Grenzgletsjer. Je kunt de Silbersattel route volgen tot ongeveer 4000 meter hoogte, waarna de paden zich splitsen. Vanaf 4500 meter is het even echt klimmen, 3e graads rotsklimmen.

Er zijn diverse alternatieve routes, onder andere over de Lysgletsjer. Vanaf de Signalkuppe kun je 3200 meter naar beneden kijken naar Macugnaga in Italië. Naar het westen zie je de Dufourspitze, Zumsteinspitze en Nordend. Naar het noorden liggen de Weisshorn en de Dom de Mischabel. Ook de Matterhorn en Lyskamm zijn te zien.


Vanaf Rifugio Gnifetti (3637m):
Je kan tot 3200 meter hoogte met een kabelbaan, daarna is het een kwestie van de gletsjer traverseren om deze hut te bereiken (ongemarkeerd).

Zumsteinspitze

© http://www.ueliraz.ch, Zumsteinspitze

Feiten
»Gelegen: Wallis, Zwitserland
»Hoogte: 4563 meter
»Eerst beklommen door: J. Zumstein
»Jaar: 1 augustus 1820

De Zumsteinspitze is één van de hoogste bergen van de Alpen op dezelfde graat als de Signalkuppe en de Dufoutspitze. De berg geldt ondanks zijn hoogte niet als een moeilijke om te beklimmen.

De Zumsteinspitze ligt zoals gezegd direct langs de Signalkuppe, waar de hoogste berghut van Europa is gelegen: Cabane Margherita. Na Margherita is het slechts een klein stuk lopen (klimmen kun je het niet noemen), iets meer dan een uur. Goed acclimatiseren is dankzij de grote hoogte een must, technisch onderlegd zijn is bij de Zumsteinspitze minder van belang. Een goede gids of veel ervaring zijn door de hoogte en omstandigheden wel uiterst belangrijk.

Aletschhorn – Berner Oberland

De Aletschhorn, foto © http://www.sitelounge.de/

Feiten
»Gelegen: Berner Oberland, Zwitserland
»Hoogte: 4193 meter
»Eerst beklommen door: J.J. Bennen, P. Bohren, V. Tairraz en Francis F. Tucket
»Jaar: 18 juni 1859

De Aletschhorn is de meest zuidelijk gelegen vierduizender van het Berner Oberland. Ondanks het feit dat de Aletschhorn bij lange na niet de hoogste berg van Zwitserland of de Alpen is, is het nog altijd een verdienstelijke vierduizender. De Aletschhorn is vooral bekend van de Aletschgletsjer, die het beste te zien is vanaf het zuiden (Bettmeralp), bereikbaar via het Rhonedal.

De Aletschgletsjer is met een oppervlakte van 117km2 de grootste van de Alpen en bepaald voor een belangrijk deel het karakter van de omgeving. Het formaat van de gletsjer en de ligging ervan maken dat het een belangrijke plaats is voor onderzoek naar gletsjers, klimaatveranderingen en veranderingen in flora en fauna.

De normaalroutes van de Aletschhorn beginnen bij de grote hutten waar vandaan je ook de Moench en Jungfrau kunt beklimmen. De Aletschhorn is minder druk dan de Moench en Jungfrau en biedt ’s winters prachtige gelegenheden om te skiën. Het weer in het centrale deel van Zwitserland, waar de Aletschhorn ligt, is stabieler dan in het westelijk Alpen-gebied en laat zich beter voorspellen. Uiteraard blijft het weer altijd verraderlijk op deze hoogtes en de Aletschhorn ligt toch nog altijd minder goed beschut dan de Jungfrau en Mönch.

Weisshorn

© http://www.ueliraz.ch, Weisshorn>Feiten
»Gelegen: Wallis, Zwitserland
»Hoogte: 4506 meter
»Eerst beklommen door: J.J. Brennen, J. Tyndall, U. Wenger
»Jaar: 19 augustus 1861

Ik denk dat het geoorloofd is om te constateren dat de Weisshorn een grote onbekende is in de Alpen. Niet geheel terecht: het is 1 van de slechts 8 bergen hoger dan 4500m in de Alpen en is daarmee hoger dan de iconische Matterhorn. Toegegeven, de Weisshorn is met zijn vrijwel perfecte piramide minder goed herkenbaar dan de Matterhorn, maar de normaalroutes zijn zowel langer als moeilijker – en een stuk minder druk.

Het uitzicht is fantastisch op de vele vierduizenders: in het oosten de Dom de Mischabel en zijn satelliettoppen, in het zuidoosten de Dufourspitze en Lyskamm. Naar het westen de Dent Blanche en in het noorden eerst de Bishorn en aan de horizon de Eiger, Monch en Jungfrau.

Vanaf de hoogst gelegen hut op de Weisshorn is het nog 1600 meter omhoog – dit betekent niet alleen goed acclimatiseren, maar ook een fysieke en technische beproeving.

De Weisshorn is door verschillende factoren een uitdaging: de hoogte,
ligging en structuur van de berg zijn hier enkele van.
De routes zijn fysiek en technisch zeer uitdagend en de hoogte kan
parten spelen tijdens de beklimming. De normaalroute loopt over de oostgraat en is behoorlijk blootgesteld
aan de elementen. Het is niet uitzonderlijk wanneer je deze berg beklimt, dat je een van de weinigen,
zo niet de enige bent die dag. Dit is natuurlijk een groot voordeel bij de meer technische passages in de rotswand. Je hoeft immers niet te wachten op anderen en kunt je eigen tempo volgen.

Dit maakt de Weisshorn bijzonder, specialer dan de andere bergen in de Alpen.
Je hebt deze rust echter wel nodig om je op de klim zelf te concentreren. De route van en naar de top
kost vanaf de hoogste hut ongeveer 14 uur. Vanzelfsprekend betekent dit dat je goed fit moet zijn.

Finsteraarhorn (4274m)

Feiten
»Gelegen: Berner Oberland, Zwitserland
»Hoogte: 4274 meter
»Eerst beklommen door: J. Leuthold, J. Wahren
»Jaar: 19 augustus 1828

De Finsteraarhorn is de hoogste berg van het Berner Oberland en de hoogste berg van Zwitserland buiten het kanton Wallis. Hij is verstopt achter de Jungfrau-drie (Jungfrau, Mönch en Eiger), maar is dankzij zijn hoogte toch goed te zien vanaf andere bergen. De meeste routes kosten 12-15 uur, de normaalroute is korter maar begint ook aanzienlijk hoger. Deze tijden zijn gerekend exclusief de lange aanloop.

De normaalroute is eenvoudig, al is het belangrijk om te weten hoe je met ijsbijl, touw en stijgijzers overweg moet. Bij slecht weer wordt deze berg een heel ander verhaal: je bent erg bloot gesteld aan lawines en onderweg zal je vaak rotsen met een ijslaag tegenkomen.
De Finsteraarhorn ligt zeer geïsoleerd en de aanlooproute is erg lang. De klim van de Finsteraarhorn is minder populair dan die van andere vierduizenders, dus je komt minder mensen tegen dan elders in de Alpen.

De normaalroute begint bij de Finsteraarhornhut, aan de zuidkant van de berg en gelegen in Wallis. Deze hut ligt al op 3048 meter hoogte en de trek hier naar toe is voor de gemiddelde wandelaar al een behoorlijke uitdaging: er zijn gletsjertraverses nodig om hier te komen en de hoogte noopt tot acclimatisatie. Het is ook dankzij deze afgelegen ligging (relatief) dat het hier een stuk rustiger is dan in het door toeristen platgetreden pad naar bijvoorbeeld de Matterhorn of Jungfrau.

Hou bij het plannen van je tocht rekening met het feit dat wildkamperen verboden is in Zwitserland. Je hebt minimaal 3 dagen (exclusief acclimatisering) nodig om de Finsteraarhorn te beklimmen.