Allalinhorn – makkelijke vierduizender?

Wikimedia, AllalinhornFeiten
»Gelegen: Wallis, Zwitserland
»Hoogte: 4027 meter
»Eerst beklommen door: F-J Andenmatten, E.L. Ames
»Jaar: 28 augustus 1856

 

 

De Allalinhorn is gelegen in de Mischabel-keten en vormt de grens tussen het Matterdal en het Saasdal, samen met de Strahlhorn en Alphubel. Deze grote buren zijn bekender en uitdagender om te beklimmen. Wanneer je echter eenvoudig kennis wenst te maken met de Alpen en dan ook direct een vierduizender wil beklimmen is de Allalinhorn een goede keuze. Een andere goede keuze is de Gran Paradiso in het Valsavarenche. Lees verder Allalinhorn – makkelijke vierduizender?

Gran Paradiso – Aosta

Gelegen in het prachtige Nationaal Park Gran Paradiso, van oudsher de jachtgebieden van de Savoyaardse en Piemontese koningen, ligt de Gran Paradiso: de hoogste berg die geheel op Italiaans grondgebied ligt. Het is voor mij inmiddels bijna 20 jaar geleden dat ik deze berg beklommen heb, maar het is een prachtige berg. 

© Distantpeak.com, Gran Paradiso
Feiten
»Gelegen: Valle d´Aosta, Italië
»Hoogte: 4061 meter
»Eerst beklommen door: J.J. Cowell, W. Dundas, M-C Payot, J. Tairraz
»Jaar: 8 september 1860

 

 

De Gran Paradiso is gelegen in Noordwest-Italië in het gelijknamige massief en nationaal park. De Gran Paradiso wordt benaderd vanuit het Valsavarenche, 35km vanaf Aosta. Vanuit Nederland is het ongeveer 900km rijden naar Aosta.

De Gran Paradiso is voor het eerst beklommen op 4 september 1860 en wordt beschouwd als een eenvoudige vierduizender en is daarom populair bij (beginnende) klimmers en hikers. Hierdoor kan het erg druk zijn op de route. Het Maria-beeldje op de top staat er sinds 4 juli 1954. Iets ten noorden van de Gran Paradiso ligt de Grivola, een prachtige rotspiramide die klimmers een grotere uitdaging en rust garandeert.

De normaalroute van de Gran Paradiso begint bij Pont, Valsavarenche. Neem vanaf hier het (goed gemarkeerde) toeristenpad omhoog naar Rifugio Vitorio Emanuele (2750m). Vanaf hier loopt het pad omhoog de gletsjer (vanaf 3000 meter) op, die licht/matig scheuren vertoont. Aan het eind van de gletsjer moet er een meter of 50 over rotsen worden afgelegd om bij de Madonna en de echte top te komen (2e graads rots, ofwel: eenvoudig). De route naar de top van de Gran Paradiso is eenvoudig maar wel behoorlijk lang. Dit is een van de grote Alpen-klassiekers en de Gran Paradiso is wellicht de makkelijkste 4000-er in Europa. Dit is dan ook een van de drukste bergen, met soms serieuze filevorming op de top. Houd er wel rekening mee dat de hoogte zich kan laten gelden.

Vanaf Chabod:
De route loopt omhoog tot 3150 meter, dit deel leg je ’s nachts af. Op deze hoogte doe je de stijgijzers en touwen om. Je trekt langs de noordwand van de berg heen. Op 3800 meter hoogte komt de route samen met die vanaf Emanuele.
Houd er rekening mee dat je niet te laat begint met afdalen als het warm is: je zakt dan erg diep weg, wat vaak onnodig veel irritaties opwekt, energie kost en in het slechtste geval gevaarlijk kan zijn.

Jungfrau – de elegante dame van het Berner Oberland

De Jungfrau in Zwitserland. Eén van de bekendste bergen en niet al te moeilijk om te beklimmen © http://ess.web.cern.ch/Feiten
»Gelegen: Berner Oberland, Zwitserland
»Hoogte: 4158 meter
»Eerst beklommen door: J. Bortis, H. Meyer, J.R. Meyer, A. Volker
»Jaar: 3 augustus 1811

 

 

 

De Jungfrau was de eerste vierduizender in Zwitserland die beklommen is: de eerste route liep over het Jungfraufirn en het Rottalsattel. Iets meer dan 100 jaar later werd de Jungfraubahn geopend, waarmee men de Jungfraujoch op 3500m hoogte kon bereiken. Tegenwoordig is dit gebied Unesco werelderfgoed.

De Jungfrau is één van de bekendste bergen ter wereld en ook één van de meest beklommen vierduizenders van de Alpen. De route is technisch relatief eenvoudig, maar wel altijd druk in het hoogseizoen. Dit komt vooral door de erg goede bereikbaarheid via de Jungfraubahn, die tot ruim 3500m hoogte komt.
De Jungfrau is vooral sneeuw en ijsklimmen, zoals bij de meeste bergen in deze regio het geval is.

Veel klimmers overnachten in de Monchjochshutte, waar het dan ook erg druk is. Immers, ook de klimmers voor de Mönch en Eiger komen in deze hut. De opwarmende trend in dit gebied maakt het laatste stuk van de beklimming echter wel gevaarlijker dan vroeger, maar dit is helaas overal in de Alpen het geval tegenwoordig.

Normaalroute bij beklimming Jungfrau

De normaalroute naar de Jungfrau begint vlakbij het treinstation, vanwaar het nog slechts 680 hoogtemeters is naar de top. Dit is bij goede omstandigheden eenvoudig te doen in een paar uur.

Het is voor geoefende alpinisten een eenvoudige berg om te beklimmen zonder gids. Zelf zou ik aanraden om wel een gids te nemen. Deze kent niet alleen de route, maar weet ook veel te vertellen over de omgeving en de historie. Daarbij is het handig om kennis op te doen van het lopen met gidsen; op de meer uitdagende klimmen is het fijn om dit vertrouwen te hebben.

De Jungfrau wordt in de winter ook veel gebruikt voor skitours, en in het najaar voor de Jungfrau-marathon.

Het is ook mogelijk om een volledige trektocht rondom de Jungfrau te maken. Dit is geen platgetreden route zoals bij de Tour du Mont Blanc het geval is en in veel gevallen een stuk meer afgelegen. Deze tour staat dan ook op mijn bucketlist.

Grandes Jorasses – Haute Savoie – Frankrijk

Grandes Jorasses, gezien vanaf Italië
Grandes Jorasses, gezien vanaf Italië. Het hoogste punt is “Pointe Whymper”

Feiten
»Gelegen: Haute Savoie, Frankrijk
»Hoogte: 4208 meter
»Eerst beklommen door: E. Whymper
»Jaar: 24 juni 1865

De Grandes Jorasses is de verzamelnaam voor enkele pieken dicht bij elkaar, waarvan er vier boven de 4000m zijn. Een hiervan is de Aiguille de Rochefort. Deze ligt tussen de Dent de Geant en de Cole des Grand Jorasses. De Dome de Rochefort ligt op een steenworp afstand.

De meeste mensen beklimmen dan ook beide bergen tijdens dezelfde tocht. Er ligt een aantal toppen aan dezelfde lange graat, een graat die net zo uniek is als andere in de Alpen. Er zijn hogere plaatsen in de Alpen, maar deze graat is zeker een van de mooiere.

Deze graat is ook zeer goed te zien vanuit het Italiaanse Courmayeur en La Palud, zoals de foto hierboven (door mij genomen in september 2017) laat zien. De graat van de Grande Jorasse is messcherp en aan de noordzijde meer dan 70 graden steil. Die kant wordt dan ook niet vaak beklommen.

Beklimmen Grandes Jorasses

De meest eenvoudige route begint vanaf Rifugio Torino, op de grens van Italie en Frankrijk. Vanaf hier kun je relatief eenvoudig de graat opklimmen. Je kunt dan de Aiguille de Rochefort, Dent du Geant, Dome de Rochefort en de Grandes Jorasses achter elkaar beklimmen, zij het niet in een dag. De eerste 3 gaan prima op een dag, de Grandes Jorasses krijg je die dag niet meer gedaan. Toch een nacht overleven hoog in de bergen dus, als dit je ambitie is. Je kan wel een stukje afdalen naar een bivak, zodat je niet in de open lucht hoeft te overnachten.

Deze verzameling bergen geldt als technisch zeer uitdagend en enkel voor ervaren klimmers. Gidsen gaat hier 1-op-1.

Memoriam Martijn Seuren

Wie iets schrijft in Nederland over de Grandes Jorasses, kan niet om Martijn Seuren heen. Eén van de grootste klimmers van onze generatie (begin 30). Helaas is hij bij de beklimming om het leven gekomen in 2015. Van de website van Martijn Seuren:

“NKBV, 23 juli 2015 – Gisterochtend is alpinist en Expeditie-Academielid Martijn Seuren omgekomen bij een val in het Mont Blanc massief. De 32-jarige Seuren was op pad met de Zwitser Ueli Steck en nog een derde klimmer, toen hij een val van 300 meter maakte. Zijn lichaam werd geborgen in een gletsjerspleet aan de Italiaanse zijde van de graat. “

Castor & Pollux


Feiten
»Gelegen: Wallis, Zwitserland
»Hoogte: Castor 4226m, Pollux 4092m
»Eerst beklommen door: W. Mathews, F. W. Jacomb
»Jaar: 23 augustus 1861

 

 

 

 

 

 

 

Op bovenstaande foto zie je Castor en Pollux, zoals ze te zien zijn vanaf de Gornergrat. Op de voorgrond zie je Castor en op de achtergrond Pollux. Deze tweeling bergen liggen in het Monte-Rosa massief, net ten oosten van de Matterhorn en ten westen van de Dufourspitze en Nordend.
Het zijn prachtige bergen om gletsjervaardigheden op te oefenen. Doordat deze bergen eenvoudig te beklimmen zijn, en zeer goede bereikbaar (via de Klein Matterhorn kabelbaan), kan het hier in de zomer erg druk zijn. Meer dan 100 mensen op de berg is geen uitzondering. Afhankelijk van de sneeuwcondities is er een kans op lawines. Het uitzicht naar het zuiden toe is overweldigend, met de prachtige Aosta-vallei aan de zuidkant en de overige vierduizenders rondom je heen.