Castor & Pollux


Feiten
»Gelegen: Wallis, Zwitserland
»Hoogte: Castor 4226m, Pollux 4092m
»Eerst beklommen door: W. Mathews, F. W. Jacomb
»Jaar: 23 augustus 1861

 

 

 

 

 

 

 

Op bovenstaande foto zie je Castor en Pollux, zoals ze te zien zijn vanaf de Gornergrat. Op de voorgrond zie je Castor en op de achtergrond Pollux. Deze tweeling bergen liggen in het Monte-Rosa massief, net ten oosten van de Matterhorn en ten westen van de Dufourspitze en Nordend.
Het zijn prachtige bergen om gletsjervaardigheden op te oefenen. Doordat deze bergen eenvoudig te beklimmen zijn, en zeer goede bereikbaar (via de Klein Matterhorn kabelbaan), kan het hier in de zomer erg druk zijn. Meer dan 100 mensen op de berg is geen uitzondering. Afhankelijk van de sneeuwcondities is er een kans op lawines. Het uitzicht naar het zuiden toe is overweldigend, met de prachtige Aosta-vallei aan de zuidkant en de overige vierduizenders rondom je heen.

Zinalrothorn

© http://www.weltderberge.de, Zinalrothorn

Feiten
»Gelegen: Wallis, Zwitserland
»Hoogte: 4221 meter
»Eerst beklommen door: J. Anderegg, M. Anderegg, F.C. Grove, L. Stephen
»Jaar: 22 augustus 1864

 

 

De Zinalrothorn had vroeger een andere naam: de Moming. In de loop der jaren is deze oude naam in vergetelheid geraakt en wordt de naam Zinalrothorn gebruikt. De Zinalrothorn is gelegen tussen de Matterhorn en Weisshorn, ten westen van het Matterdal boven het dorpje Zinal. De Zinalrothorn ziet er anders uit vanaf ieder gezichtspunt en bied zeer uitdagende routes voor vele klimmers van verschillende niveau’s. De Zinalrothorn is goed te bereiken, zowel vanuit het Matterdal aan de oostzijde als vanaf Val de Zinal aan de westzijde. Dankzij de verscheidenheid in mogelijke routes staat de Zinalrothorn ook wel bekend als mooiste vierduizender om te beklimmen in het Zwitserse kanton Wallis/Valais. Een andere reden voor zijn populariteit is te vinden in de korte klim vanaf de Rothornhut.
De gemakkelijkste route is die over de ZO-graat, maar die gaat niet helemaal naar de top. Deze komt uiteindelijk uit bij de ZW-graat, die wel naar de top gaat. Deze graat wordt ook als mooier en uitdagender ervaren. De routes die niet over de graten gaan hebben een slechte naam. Deze hebben namelijk veel last van rotsval en sneeuwlawines, waardoor deze gevaarlijk en onvoorspelbaar zijn.

Aiguille de Bionnassay – 4052m – Haute Savoie – Frankrijk

De Aiguille de Bionnassay is een van de bijtoppen van de Mont Blanc zelf, gelegen in de Haute Savoie. De Aiguille de Bionnassay ligt iets westelijker dan de hoofdtop van de Mont Blanc en is een kleine 800 meter lager. Het is de meest westelijk gelegen vierduizender van het Mont Blanc massief. De steile, rotsachtige noordwand van de Bionnassay is prachtig om te zien en uiterst herkenbaar. Het is een berg met 2 gezichten: vanaf de westzijde is het een stevig vergletsjerde top, maar van de oostzijde is het een steile rotswand.
Links de Aiguille de Bionnassay, rechts de Domes de Miage. Vlak voor zonsopkomst

Deze steile rotswand is op bovenstaande foto linksboven te zien. Deze foto is genomen ’s ochtends vroeg, 28 september 2017 vlak voor zonsopgang, vanaf Chalets de Miage.

Mont Blanc en Aiguille de Bionnassay

Hier rechtsonder zie je boven mijn geopende portier de Mont Blanc. Rechts daarvan ligt de Aiguille de Bionnassay.

Het grootste deel van de route naar de top van de Bionnassay wordt gedeeld met de route naar de Mont Blanc en de andere subtoppen van de Mont Blanc, zoals de Mont Maudit. De Aiguille de Bionassay is aan alle kanten omsloten door gletsjers, welke voor de succesvolle eerste klim in 1865 overgestoken moesten worden. Uiteraard is dit laatste nog altijd nodig om op de top te komen. Ervaring met gletsjers is dus een vereiste voor een veilige klim naar de top van de Aiguille de Bionnassay. Helaas is dit eind juli 2007 nogmaals gebleken, nadat 4 klimmers doodgevroren zijn op de Bionnassay.

Gletsjer van Bionnassay, met in de voorgrond het gletsjermeer en de zijmorenen

Op bovenstaande foto staat de Glacier de Bionnassay. De gletsjer is flink gesmolten en teruggetrokken. Zo staat het meertje nog niet niet op de kaart.

Matterhorn – mooiste berg van Zwitserland

Het beklimmen van de Matterhorn is voor veel alpinisten een droom. Dit kan vanaf de Italiaanse zijde, of de Zwitserse zijde.
De Matterhorn, gezien vanaf Gornergrat (Zwitserse zijde)

Feiten
»Gelegen: Wallis, Zwitserland / Valle d’Aosta, Italië
»Hoogte: 4478 meter
»Eerst beklommen door: M. Croz, F. Douglas, D.R. Hadow, C. Hudson, P. Taugwalder (Sr. & Jr.), E. Whymper
»Jaar: 14 juli 1865

De Matterhorn ligt helemaal aan het einde van het Matterdal en is zonder twijfel één van de meest bekende bergen ter wereld. De Matterhorn is ook zeker een uitdagende berg, waar je technischer moet klimmen dan op de Mont Blanc en de hoogte nog altijd aanzienlijk is.
Op de eenvoudigste route zijn meer dan 500 mensen om het leven gekomen in 150 jaar, wat de Matterhorn erg hoog zet in het rijtje met dodelijkste bergen van de Alpen.

Het beklimmen van de Matterhorn bij slecht weer is gevaarlijk, maar het weer is helaas niet altijd voorspelbaar. De Matterhorn is een redelijk prominente berg, wat in dit geval betekent dat deze ver boven zijn directe omgeving uitsteekt. Zowel stuwing vanuit het zuiden als vanuit het noorden zorgen voor veel neerslag.

Ook vallende rotsen en sneeuwlawines denderen over de steile hellingen, waarbij ze een poging doen om alles mee te slepen in hun val. De mist maakt het moeilijk om de scherpe graat te blijven zien en het wordt glad – gelegenheid tot schuilen is er niet.

Hier komt bij dat de staat van de berg als gevolg van klimaatsverandering steeds verder verslechterd.
In 2003 was de Matterhorn de eerste berg waar klimmen tijdelijk verboden werd vanwege het smelten van de permafrost en de lawines die daarvan het gevolg zijn. De lange hellingen van de Matterhorn bieden weinig dekking tegen deze lawines.

Bij de eerste beklimming van de Matterhorn kwamen 4 van de 6 klimmers om het leven, doordat 1 persoon viel en de rest meetrok. Uiteindelijk brak het touw, waardoor de andere 2 het overleefden. Er wordt nog altijd gespeculeerd of het touw gebroken of gesneden is.

De Matterhorn beklimmen via de normaalroute vanuit Zermatt

De makkelijkste route is geclassificeerd als ‘ moeilijk’. De route is niet alleen moeilijk, maar ook erg lang. Het valt aan te raden om een gids te zoeken om mee te klimmen, bijvoorbeeld via het Alpincenter Zermatt. Het beklimmen van de Matterhorn (met 1 gids op 1 persoon ivm. de moeilijkheidsgraad) kost 1215CHF (peil 2017).

Dit is inclusief de booking fee en gecertificeerde gids, echter zonder de kosten voor kabelbanen, acclimatisatie-tochten, huur van materiaal, extra verzekering en de kosten van de berghutten.

Het schema ziet er ongeveer als volgt uit: de gids ontmoet de klimmer (zoals gezegd 1-op-1) de avond voor de klim in de Matterhorn hut. Na een korte nacht begint de beklimming in het donker. De beklimming kost vanaf de Matterhorn ongeveer 4 uur, de afdaling duurt net zo lang. Let er op dat je reeds vantevoren geacclimatiseerd bent en dat je comfortabel en ervaren bent met het klimmen in rots en ijs. Er zijn geen wandelpaden op de Matterhorn.

De normaalroute naar de loopt over de Hörnli Grat, vanuit Zermatt. Vanaf de Hörnli Hut (synoniem voor Matterhornhut) moet je nog 1350 hoogtemeters afleggen om de top te bereiken. De hoogte en lengte maakt dat de concentratie afneemt, terwijl de berg moeilijker wordt naarmate je dichter bij de top komt. Een gevaarlijke combinatie, vooral in de afdaling.

De Matterhorn beklimmen vanuit Cervinia

Het is natuurlijk ook mogelijk om de Matterhorn te beklimmen van de Italiaanse zijde, vanuit Cervinia. Vanaf deze kant is het beklimmen van de Matterhorn via de Lion’s Ridge iets goedkoper, namelijk 1100 EUR. Ook het overige prijspeil in Italië is iets gunstiger: eten, berghutten en lokaal vervoer.

Benadering vanaf de Italiaanse zijde wordt doorgaans als nog lastiger ervaren, vooral omdat de aanloop langer is. Echter, dit is op te lossen door met de auto naar Rifugio Orionde (2802m) te gaan. Het voordeel aan deze zijde van de Matterhorn is dat deze kant minder druk is en er ook minder sneeuwvelden zijn. Een ander voordeel kan zijn dat de zuidwand iets warmer is dan de noordwand.

Uiteraard kun je ook een traverse maken: klimmen aan de Italiaanse kant en afdalen in Zwitserland, of vice versa.

Matterhorn Lion's ridge (c) Explore-share.com
Matterhorn Lion’s ridge (c) Explore-share.com

Onderstaand filmpje (youtube) laat de beroemde en beruchte Liongraad zien. Dit filmpje is niet van mij, alle credits naar de maker zoals via Youtube te zien.

De beste periode om de Matterhorn te beklimmen is van begin juli tot midden september, maar uiteraard is dit in sterke mate afhankelijk van de weersomstandigheden.

Nordend

© http://julien.beausseron.free.fr/, Nordend

Feiten
»Gelegen: Wallis, Zwitserland
»Hoogte: 4609 meter
»Eerst beklommen door: E.N. Buxton. T.F. Buxton, J.J. Cowell, M-C. Payot
»Jaar: 26 augustus 1861

De Nordend is gelegen in het Monte Rosa-massief op de grens met Italië. De Nordend is in hoogte de derde berg van de Alpen, na de Mont Blanc en Dufourspitze. De route naar de top van de Nordend is grotendeels gelijk aan die van de Dufourspitze. De bergen liggen dan ook vlak naast elkaar: de Nordend ligt op dezelfde graat als de Dufourspitze, net ten noorden van de Dufourspitze zelf.

De Nordend wordt niet gezien als een technisch moeilijke klim, maar goed weer is een must en de hoogte speelt een grote rol. Grote delen van de routes zijn vergletsjerd: met name de noord en westzijde van de berg liggen vol met gletsjers. De oostzijde is een steile wand die sterk getekend is door lawines.

De normaal route naar Nordend begint vanaf de Monte Rosa hut op 2795 meter hoogte. Vanaf deze hut volg je een zigzag route naar de morene van de Grenzgletsjer. Je kunt de Silbersattel route volgen tot ongeveer 4000 meter hoogte, waarna de paden zich splitsen: 1 richting Dufourspitze en de ander naar Nordend. Het beklimmen van de Nordend kost ongeveer 10 uur, gemeten vanaf de laatste hut.