Triftgletsjer boven Saas Grund dreigt af te breken

Afgelopen vrijdag was ik er nog, Saas Grund. Vanaf Langfluhl, boven Saas Fee keken we er op uit: de Triftgletsjer aan de overzijde. Een gletsjer van de Weissmies, net boven de 4000m hoog en ernstig aangetast door recente krimp.
Vandaag lees ik het nieuws dat het dorp volledig ontruimd is: er dreigt een stuk van de gletsjer af te breken. Dit hoort bij de historie van het dal: vroeger brak regelmatig een morenendam van de Allalingletsjer aan het eind van het dal, waardoor al het smeltwater in 1 keer het dal doorstroomde. In 1860 gebeurde dat voor het laatst: men noemt het de Rollibock (een duivelse geit).
Toen is er een opening gemaakt, waardoor het water zich niet meer ophoopte. In 1954 is men begonnen met een stuwdam, waarbij in 1965 een deel van de Allalingletsjer afbrak en de barakken van de bouwvakkers verwoestte: 88 doden.
Nu dreigt dit te gebeuren boven het dorp zelf, met onbekende gevolgen.

Wijziging van plannen

Reserveringen hebben we niet gemaakt voor onze tour du Mont Blanc, want doorgaans is het vrij rustig in de Alpen begin september. Dit jaar echter niet… alles is volgeboekt voor de komende etappes.
Met openbaar vervoer van Courmayeur naar Chamonix (15€) en vervolgens met de trein naar Martigny (28,50€). Daar de bus naar Champex (6€) en toen met de auto naar Saas Grund.
Met dit uitzicht: Overigens is het mij onbekend waarom de foto’s op de kop komen soms… Lossen we thuis wel weer op.

Tour du Mont Blanc: Walther Bonatti – Courmayeur

De afgelopen dagen hebben we al ruim 55km gelopen, na vandaag bijna 70km. Dit inclusief meer dan 2500m stijgen en dito afdalen. Gister hebben we iets verder gelopen dan gepland, dus vandaag lopen we iets minder ver. Het opstaan had 2 verrassingen: de eerste is het vrijwel volledige gebrek aan ontbijt in de hut (crackers, koekjes, melk en koffie), de tweede is dat het volledig is opgeklaard en het uitzicht dus fantastisch is.
Het is fris, maar niet koud. Er moet een klein stukje gedaald worden waarbij we vriendelijk zwaaien naar de herder die luid schreeuwend naar zijn koeien langs komt lopen. De route voert eerst naar Rifugio Bertone, ongeveer 2,5 uur lopen over hetzelfde type terrein als gister: een hoog gelegen, vrijwel vlak bospad. Na 2 uur komt de zon over de berg en is het heerlijk wandelweer. De zon is krachtig, het uitzicht prachtig. De Mont Blanc, de satellietpieken, de Gran Jorasses: magnifiek.
Na een bakkie pleur en een stuk appeltaart volgt de afdaling van 800m naar Courmayeur. Onderweg spreek ik wat mensen die een suggestie geven voor een pension en samen met de ken is van het stadje reeds in ons bezit liggen we goedkoop in een pension en hebben we als lunch een heerlijke pizza op. Meer dan 26 graden in de stad en weer 14 gehad.

Klik op “lees meer” voor de foto’s. Lees verder Tour du Mont Blanc: Walther Bonatti – Courmayeur

La Fouly – Rifugio Walther Bonatti

Prima ontbijt in Edelweis. Lekker brood, koffie, kaas, vleeswaren en sinaasappelsap. Goed begin van de dag. Om 08:15 vertrokken: onderweg naar rifugio Elena. Het pad loopt eerst over de weg, dan door het bos en gaat na een paar kilometer scherp omhoog naar La Peule. Dit is een boerderij annex hut, waar je prima lauwe koffie kunt drinken iets boven de 2000m hoogte. We komen een groepje Amerikanen tegen, waarvan de dames tamelijk optimistisch in korte broek lopen. Windkracht 3-4, temperatuur een graad of 4 en geen zon.
Deze groep zullen we de komende dagen nog vaak tegenkomen en ze zijn vriendelijk. Onze tocht klimt voort naar de Col de Grand Ferret op 2537m hoogte. Er is ook een Petit Ferret. Laat je niet misleiden: die is 40m lager maar heel veel steiler. Op de col is het koud, maar de hut is te zien en het uitzicht prachtig.
We nemen de redelijk steile afdaling naar Elena. Gereserveerd hebben we niet en dit blijkt een probleem. Althans, we kunnen wel slapen, maar voor het avondeten is geen plek. Probleempje…
We lopen dus door naar de Bonatti, 2,5 uur verderop. In eerste instantie 200m dalen, dan 250m stijgen. Vervolgens kilometers lang vlak en dus heerlijk lopen. De zon schijnt en de Grandes Jorasses met zijn gletsjers aan de overkant blijken de volgende ochtend prachtig.