Lawineschalen

In Europa is er een gestandaardiseerd systeem waarmee de kans op lawines wordt aangegeven. Bij dit systeem gaat men er van uit dat het gaat om off-piste skiënde personen en zegt dus niets over het risico op modderlawines of aardverschuivingen. Het systeem kent 5 klasses, waarbij in klasse 1 het minste gevaar bestaat. Vanaf Klasse 3 is het risico op een lawine aanzienlijk te noemen. Het is overigens altijd raadzaam om bedacht te zijn op lawines en daar dus ook speciale uitrusting voor mee te nemen, zoals lawine-piepers en sneeuwscheppen.
Ook kan men de skistokken gebruiken om in de sneeuw te prikken en zo te voelen of er iemand onder de sneeuw verborgen ligt.

Het gevaar voor lawines wordt bij de meeste skiliften in real-time aangegeven. Volg deze aanwijzingen altijd goed. Lees verder Lawineschalen

Soms kom je nutteloos nieuws tegen: Mont Blanc 2cm gekrompen

Gister las ik een nieuwsberichtje op Nu.nl: volgens metingen is de Mont Blanc 2cm gekrompen de afgelopen 2 jaar.
Lijkt heel wat. Of toch niet? Zelfs als we stellen dat de meting 100% accuraat was, is 2cm niet significant. De top van de Mont Blanc bestaat volledig uit sneeuw en daaronder ijs. Pas na tientallen meters kom je op de rotsen terecht.
De berg is aan het eind van de winter hoger dan aan het eind van een droge, warme zomer.
Als het hard gewaaid heeft, is er sneeuw van de berg geblazen en als er net een flinke bui over is getrokken is de berg weer een paar centimeter hoger. Rond de Mont Blanc valt per jaar meer dan 1000mm neerslag. Op de berg zelf nog veel meer. Dit vertaald zich naar minimaal 10 meter sneeuw per jaar.
Een krimp van 2 centimeter is dus weinig nieuwswaardig. Maar de journalist heeft zijn artikeltje voor de dag weer gehaald.

Slecht weer: mogelijk trip aanpassen

Heerlijk. Ik heb een trip gepland naar de Alpen (regio Mont Blanc) voor eind september (27 september t/m 30 september). Een kritische periode qua weersverwachting, zo blijkt ook nu. Gemiddeld is september de droogste maand van het jaar in deze regio. Maar met een flinke westenwind, of erger een noordwestenwind, kan het behoorlijk spoken. En dat laatste is dit jaar het geval. Afgelopen dagen en ook komende dagen is de sneeuwvalgrens erg laag: tot 1700m hoogte. In de dalen valt dus geen sneeuw, maar hoger op de bergen wel. Ik heb heel wat passen gepland staan boven de 2500m hoogte, die dus het risico lopen onbegaanbaar te worden.
Afgelopen dagen is hier al 20-30cm sneeuw gevallen. De aankomende dagen komt er nog ongeveer net zoveel bij. Tijdelijk is de vorstgrens echter, bij droog weer en zonneschijn, ongeveer 3700m. Er smelt dus ook weer het een en ander. Spannend dus, of ik mijn trip moet aanpassen. Ik hou je op de hoogte.

Fee-gletsjer: status september 2017

Onlangs was ik in Saas Grund, op Camping Mischabel. Dit is overigens een aanrader: zeer vriendelijke eigenaresse en net als overal in het dal krijg je de kaartjes voor alle kabelbanen en postbussen er bij.

Gewapend met dit kaartje zijn we naar het station Langfluh gegaan, op 2870m hoogte. Onderweg naar dit station met de kabelbaan spraken we de liftbediende. Een vriendelijke man, had vroeger in Eindhoven voor Philips gewerkt. Hij had onlangs een oud-collega mee omhoog genomen, die al 38 jaar niet meer naar boven was geweest. Zoals het omschreven werd, moet het een schok zijn geweest voor de man: vanaf het punt waar de kabelbaan eindigde, was vroeger het station Fellskin niet te zien. Dit omdat de gletsjer zo dik was.

Hieronder de huidige status. Gezien het tegenlicht, heb ik een rode cirkel getrokken waar Fellskin zich bevindt. Het betreft een verschil van ongeveer 80m dikte.

Langfluh, met uitzicht op Fellskin

 

Klimaatverandering in de Alpen

Algemene staat van de Alpen

Meer en meer mensen maken gebruik van de mogelijkheden die het hooggebergte biedt. Denk aan raften, klimmen, canyoning en wintersport. Vooral voor wintersport worden er grote aanpassingen gedaan in het landschap: het bouwen van hutten, het aanleggen van skipistes en de constructie van skiliften. Het maakt de bergen toegankelijker, maar ook minder uitdagend, puur en mooi. Je bent geen pionier meer als je een berg beklimt.
Uiteraard heeft dit ook zijn positieve kanten: het is veiliger geworden in de bergen. Je kunt tegenwoordig gered worden door helikopters (hoewel er zelfs in 2017 nog flinke gebieden zijn zonder dekking in het hooggebergte), of door de bergreddingsbrigades en bent niet meer afhankelijk van een hospice boven op een bergpas. Aan de andere kant is de afstand tussen berghutten relatief klein, waardoor mensen wellicht onvoorzichtiger worden en in slechtere conditie de bergen in gaan.
Bij slecht weer, bijvoorbeeld mist of sneeuw kan een hut echter ver weg zijn en het leuke sneeuwveldje je net nog sneeuwballen gooide een verraderlijke gladheid waar het plotseling spannender kan worden dan je lief is.
Men slaat adviezen van de lokale bevolking in de wind of informeert er zelfs niet naar, huurt geen gids in en kijkt nauwelijks naar de weersverwachting. Daarbij gooit men peuken, blikjes en plastic soms achteloos op de grond en past men het volume waarop men praat niet aan op de stille omgeving. Of zoals ik begin september 2017 merkte: men heeft fijne bluetooth-speakers zodat de hele wandelgroep mee kan genieten van de muziek. Lees verder Klimaatverandering in de Alpen