IPCC rapport 2018: wat betekent opwarming voor de Alpen?

De winter van 2018 (van november 2017 tot april 2018) was een zeer neerslagrijke winter. De lente en zomer van 2018 waren echter zeer warm en ook de herfst is tot nu toe zeer zacht en bovenal droog.
Afgelopen maandag is het nieuwste IPCC-rapport over de opwarming van de aarde gepresenteerd. Volgens dit rapport lijkt het erop dat dit jaar geen uitzondering zal zijn in de toekomst. De temperaturen lopen op, al is het schijnbaar lastiger om te voorspellen wat dit met de neerslag doet: er is een grotere kans op afwijkingen (zowel droogte als extreme neerslag), maar waar dit op gaat treden en in welke frequentie is niet te zeggen.
Maar waarom is dit een probleem? Wel nu, dat is een probleem vanwege meerdere factoren: Lees verder IPCC rapport 2018: wat betekent opwarming voor de Alpen?

Val d’Aosta – Italië

Het Val d’Aosta (of in het Frans, de tweede taal van de vallei “Vallee d’Aoste”) is een grote, brede vallei in het noordwesten van Italië. Het Aosta-dal  is geen provincie van Italië maar een autonome regio met meer rechten. Pas na de Tweede Wereldoorlog werd het Val d’Aosta weer deel van Italië. Voor die tijd hoorde het lange tijd bij Frankrijk. Met name het oudere deel van de bevolking spreekt dan ook grotendeels Frans maar ook Italiaans. Lees verder Val d’Aosta – Italië

De tijd vliegt

Ik zie dat het alweer bijna een maand geleden is dat ik iets geplaatst heb. Dat wil niet zeggen dat er niets gebeurt: ik heb de site omgebouwd naar een secure-server (dus met https ipv. http) en heb ook nog gewoon gewerkt. Deze site is namelijk slechts een hobby. Maar wel een leuke.

Afgelopen zomer hebben meer dan 30.000 mensen mijn site bezocht. De advertentie-inkomsten dekken daarmee net de hostingkosten af. Mochten mensen zich afvragen waarom er uberhaupt advertenties op staan.

Nu begint de herfst. Voor mij een heerlijk seizoen, vol anticipatie. De middagtemperaturen zijn prima, maar je merkt aan de lichtintensiteit en dat het vroeg donker wordt dat er verandering op tilt is. Sneeuw die nu hoog in de bergen valt, smelt wellicht niet meer tot volgende zomer. Sneeuw die er nu nog lag van afgelopen winters, overleeft wellicht de zomer.

Want ondanks dat het een zeer warme zomer is geweest en de gletsjers (in de Alpen, maar voornamelijk in Noorwegen!) flinke klappen hebben gehad, zijn er toch ook de nodige lawines geweest in de winter die op sommige plekken sneeuw hebben achtergelaten waar het jaren daarvoor niet lag. Natuurlijke variaties op een groter thema, uiteraard. Want het afsmelten gaat onverminderd door.

Hieronder een aantal beelden (allemaal van dit jaar) van de gletsjer aan de oostkant van Punta Whymper & Punta Walker (Grandes Jorasses, Italië). De webcam op de Grandes Jorasses is hier te vinden.

De eerste foto is van 24 mei, de 2e  van 10 juli en de laatste van 8 september.

Gran Paradiso – Aosta

Gelegen in het prachtige Nationaal Park Gran Paradiso, van oudsher de jachtgebieden van de Savoyaardse en Piemontese koningen, ligt de Gran Paradiso: de hoogste berg die geheel op Italiaans grondgebied ligt. Het is voor mij inmiddels bijna 20 jaar geleden dat ik deze berg beklommen heb, maar het is een prachtige berg. 

© Distantpeak.com, Gran Paradiso
Feiten
»Gelegen: Valle d´Aosta, Italië
»Hoogte: 4061 meter
»Eerst beklommen door: J.J. Cowell, W. Dundas, M-C Payot, J. Tairraz
»Jaar: 8 september 1860

 

 

De Gran Paradiso is gelegen in Noordwest-Italië in het gelijknamige massief en nationaal park. De Gran Paradiso wordt benaderd vanuit het Valsavarenche, 35km vanaf Aosta. Vanuit Nederland is het ongeveer 900km rijden naar Aosta.

De Gran Paradiso is voor het eerst beklommen op 4 september 1860 en wordt beschouwd als een eenvoudige vierduizender en is daarom populair bij (beginnende) klimmers en hikers. Hierdoor kan het erg druk zijn op de route. Het Maria-beeldje op de top staat er sinds 4 juli 1954. Iets ten noorden van de Gran Paradiso ligt de Grivola, een prachtige rotspiramide die klimmers een grotere uitdaging en rust garandeert.

De normaalroute van de Gran Paradiso begint bij Pont, Valsavarenche. Neem vanaf hier het (goed gemarkeerde) toeristenpad omhoog naar Rifugio Vitorio Emanuele (2750m). Vanaf hier loopt het pad omhoog de gletsjer (vanaf 3000 meter) op, die licht/matig scheuren vertoont. Aan het eind van de gletsjer moet er een meter of 50 over rotsen worden afgelegd om bij de Madonna en de echte top te komen (2e graads rots, ofwel: eenvoudig). De route naar de top van de Gran Paradiso is eenvoudig maar wel behoorlijk lang. Dit is een van de grote Alpen-klassiekers en de Gran Paradiso is wellicht de makkelijkste 4000-er in Europa. Dit is dan ook een van de drukste bergen, met soms serieuze filevorming op de top. Houd er wel rekening mee dat de hoogte zich kan laten gelden.

Vanaf Chabod:
De route loopt omhoog tot 3150 meter, dit deel leg je ’s nachts af. Op deze hoogte doe je de stijgijzers en touwen om. Je trekt langs de noordwand van de berg heen. Op 3800 meter hoogte komt de route samen met die vanaf Emanuele.
Houd er rekening mee dat je niet te laat begint met afdalen als het warm is: je zakt dan erg diep weg, wat vaak onnodig veel irritaties opwekt, energie kost en in het slechtste geval gevaarlijk kan zijn.

Rampenfilm

Momenteel ben ik in China. Toen ik gister over 2 grote kuststeden heen vloog, (Xiamen en Fuzhou) viel het mij op dat dit opnieuw steden zijn die bij een zeespiegelstijging geen schijn van kans hebben. Evenals New York, grote delen van Florida, Texas en Louisiana en onze eigen randstad en tientallen zo niet honderden andere kustgebieden over de wereld.

Een vrees bekruipt mij, dat we over 10 jaar terugkijken op het jaar 2018 waar we het kantelpunt voorbij zijn. Een jaar waarin het poolijs los gekomen is van Groenland, daar waar wetenschappers verwacht hadden dat dit specifieke gebied het laatste stuk van het pakijs zou zijn welke aangetast zou worden. Helaas hebben zeer hoge temperaturen in februari en nu in augustus er voor gezorgd dat dit nu al gebeurt.

Een jaar waarin op het gehele noordelijk halfrond alle records gebroken worden. Eerder hadden we bizarre zomermaanden (zoals in augustus 2003 of juli 2006), waarbij er echter nog andere gebieden op aarde waren waar het dan koeler was dan normaal. Dit was nu op het noordelijk halfrond niet het geval. Waar eerder vorige week (ik kan helaas vanuit China niet googlen, dus hier een link naar wikipedia) bleek dat ook Oost-Antarctica in een zeer rap tempo massa verliest.

Kunnen we ons veroorloven om “niet te geloven” in klimaatverandering, wanneer het bewijs zo duidelijk aanwezig is? Mijns inziens niet, het is geen kwestie van geloof. Maar wat gaan we er dan aan doen? Ik werk er zelf net zo hard aan mij: ik heb 2 auto’s en ben voor mijn werk regelmatig met het vliegtuig op reis. Ik koop spullen, verwarm mijn huis. “Iets doen” aan CO2 uitstoot (of broeikasgassen in zijn algemeenheid) gaat momenteel enkel gepaard met het stoppen van consumptie: niet vliegen, niet al die producten kopen etc. En daar komt het “Prisoners Dilemma” om de hoek kijken.

Prisoners Dilemma

In het prisoners dilemma wordt omschreven wat er gebeurt als 2 gevangen besluiten om ofwel elkaar te verraden, wat er gebeurt als ze dat allebei niet doen en wat er gebeurt als ze het allebei wel doen. Als de een praat en dus vrijuit gaat, krijgt de ander 3 jaar gevangenisstraf en vice versa. Als ze allebei hun mond houden, krijgen ze beiden 3 jaar. Als ze allebei praten, krijgen ze beiden 2 jaar. In de praktijk blijkt dat altijd gekozen wordt voor de 2 optie, omdat men elkaar beiden verlinkt.

In het geval van global warming is de vraag: wie stopt er met consumptie en laat dus zijn economie omvallen met alle maatschappelijke gevolgen? Het antwoord is: niemand. Iedereen gaat door, omdat de ander dit ook doet. Dit komt mede doordat gevolgen in economische ontwikkeling de volgende dag zichtbaar zijn. Klimaatverandering is iets van jaren.

Rol van China

Aan de andere kant is het zo, dat “wij”, het westen, tientallen jaren al onze (vervuilende) productie hebben verplaatst naar wat destijds ontwikkelingslanden waren en dat nu soms nog zijn: China, maar ook India en andere landen in Azië. Deze landen streven in rap tempo naar een welvaartsniveau zoals wij dat kennen in Europa of de VS. Hebben wij het recht om hen dit te ontzeggen?

Overigens neemt China grote stappen in het vergroenen van de economie: alle scooters zijn elektrisch, evenals al een redelijk deel van de auto’s. Maar ook het vliegverkeer ontwikkelt zich razendsnel en de economische ontwikkeling gaat zo snel dat weliswaar het aandeel van hernieuwbare bronnen stijgt, in absolute getallen gezien stijgt het gebruik van fossiele brandstoffen nog veel sneller.

Ik vrees daarom dat we in een rampenfilm zijn gekomen, wat we ons pas later beseffen. Het is niet zoals in Hollywood dat er een wetenschapper als held op het laatste moment met zijn knappe helper een control room binnenstormt om de klok op 00:01 stil te zetten en de wereld gered is. Die had er 30 jaar geleden moeten zijn. Toen stond de klok op nul. En nog altijd worden deze wetenschappers afgedaan (oa. door journalisten en schrijvers als Leon de Winter) als “alarmisten” en is er een bepaalde klimaatmoeheid opgetreden.

Wat ga je er aan doen?