Courmayeur | Val d’Aosta

Feiten
»Gelegen: Val d´Aosta, Italië
»Aantal inwoners: 3.000
»Hoogte: 1224m (centrum)
»Bijzonderheden: Courmayeur is oorspronkelijk Franstalig, tegenwoordig spreekt men voornamelijk Italiaans

Vlak boven Courmayeur

Gelegen aan de voet van het Mont Blanc-massief, aan het eind van het Val d´Aosta ligt het (oorspronkelijk) Franstalige dorpje Courmayeur. In tegenstelling tot veel andere toeristenoorden in de Alpen, zoals Val d´Isere en Sestriere, is Courmayeur niet gebouwd voor het toerisme – al is dit wel de voornaamste bron van inkomsten.

Courmayeur is al eeuwenlang een klein stadje, met vroeger een strategische ligging onderaan de Mont Blanc, waar het Val Ferret en Val Veny samenkomen. Hierdoor heeft Courmayeur een charmant centrum en is het een zeer populair skigebied, waar het aan te raden is om minimaal 9 maanden van tevoren je hotel te boeken, ondanks de keuze van 22 hotels. Maar ook in de zomer is Courmayeur een populaire bestemming met ook veel doorgaand verkeer richting Chamonix (F) en Turijn (I) vanwege de Mont Blanc-tunnel.

Vlakbij Courmayeur ligt het gehucht La Palud, waarvandaan de kabelbaan naar Punta Helbronner (3462m) vertrekt. Vanaf Punta Helbronner kan je ook de oversteek maken naar de Franse Aiguille du Midi (met een kabelbaan). In Courmayeur komen ook de Dora di Veny en Dora di Ferret bij elkaar en vormen vanaf hier de gletsjerrivier Dora Baltea, ook wel de Colorado van Europa genoemd. Zo dicht bij de oorsprong zijn er nog geen enkele temmende ingrepen in de loop van de rivier geweest, waardoor deze hier bijzonder onstuimig is. Dit maakt de Dora Baltea tot een uitermate geschikte rivier voor hydrospeed, raften en wildwater-kanoën. Later wijzigt de naam in “Po” en stroomt verder de Po-vlakte op.

Vanuit Courmayeur kan je ook de Mont Blanc (hier: Monte Bianco) beklimmen of een flinke uitstap maken naar de Grandes Jorasses boven Val Ferret. Je kunt de bus nemen die je richting Rifugio Elisabetta brengt, richting de Col de Seigne (naar het zuiden) of de bus het Val Ferret in, met als uiterste bestemming een parkeerplaats aan de voet van de Col Ferret. Vanaf hier is het een kleine 2 uur lopen naar Rifugio Elena of Walter Bonatti.

Grandes Jorasses vanaf Rifugio Walter Bonatti
Grandes Jorasses vanaf Rifugio Walter Bonatti

Direct vanuit Courmayeur kun je ook omhoog lopen naar Rifugio Bertone. Bertone biedt een prachtig uitzicht op de Mont Blanc.

Rifugio Bertone boven Courmayeur, met Mont Blanc op de achtergrond.
Rifugio Bertone boven Courmayeur, met Mont Blanc op de achtergrond.

Ook is Courmayeur zeer geschikt voor (langere) mountainbike-tochten, met de diverse kabelbanen omhoog of gewoon door de omliggende valleien en bossen.

Courmayeur is een belangrijke tussenstop tijdens de Tour du Mont Blanc. Pizzeria Le Tunnel (in het centrum) serveert volgens eigen zeggen de grootste pizza’s van Italië. Of ze de grootste zijn weet ik niet, maar lekker zijn ze wel.

Signalkuppe – Punta Gnifetti (4559m)

© Renzo Ferrario, Signalkuppe

Feiten
»Gelegen: Wallis, Zwitserland
»Hoogte: 4559 meter
»Eerst beklommen door: G. Gniffeti
»Jaar: 9 augustus 1842

De Signalkuppe is gelegen in het Monte Rosa-massief op de grens met Italie. De Signalkuppe heet in het Italiaans Punta Gnifetti, naar de priester Giovanni Gnifetti die deze berg als eerste beklom in augustus 1842. Op de top van de Signalkuppe ligt de hoogste berghut van Europa, de Capanna Margherita, genoemd naar de Italiaans koningin destijds.

De normaal route begint vanaf de Monte Rosa hut op 2795 meter hoogte. Vanaf deze hut volg je een zigzag route naar de morene van de Grenzgletsjer. Je kunt de Silbersattel route volgen tot ongeveer 4000 meter hoogte, waarna de paden zich splitsen. Vanaf 4500 meter is het even echt klimmen, 3e graads rotsklimmen.

Er zijn diverse alternatieve routes, onder andere over de Lysgletsjer. Vanaf de Signalkuppe kun je 3200 meter naar beneden kijken naar Macugnaga in Italië. Naar het westen zie je de Dufourspitze, Zumsteinspitze en Nordend. Naar het noorden liggen de Weisshorn en de Dom de Mischabel. Ook de Matterhorn en Lyskamm zijn te zien.


Vanaf Rifugio Gnifetti (3637m):
Je kan tot 3200 meter hoogte met een kabelbaan, daarna is het een kwestie van de gletsjer traverseren om deze hut te bereiken (ongemarkeerd).

Zumsteinspitze

© http://www.ueliraz.ch, Zumsteinspitze

Feiten
»Gelegen: Wallis, Zwitserland
»Hoogte: 4563 meter
»Eerst beklommen door: J. Zumstein
»Jaar: 1 augustus 1820

De Zumsteinspitze is één van de hoogste bergen van de Alpen op dezelfde graat als de Signalkuppe en de Dufoutspitze. De berg geldt ondanks zijn hoogte niet als een moeilijke om te beklimmen.

De Zumsteinspitze ligt zoals gezegd direct langs de Signalkuppe, waar de hoogste berghut van Europa is gelegen: Cabane Margherita. Na Margherita is het slechts een klein stuk lopen (klimmen kun je het niet noemen), iets meer dan een uur. Goed acclimatiseren is dankzij de grote hoogte een must, technisch onderlegd zijn is bij de Zumsteinspitze minder van belang. Een goede gids of veel ervaring zijn door de hoogte en omstandigheden wel uiterst belangrijk.

Aletschhorn – Berner Oberland

De Aletschhorn, foto © http://www.sitelounge.de/

Feiten
»Gelegen: Berner Oberland, Zwitserland
»Hoogte: 4193 meter
»Eerst beklommen door: J.J. Bennen, P. Bohren, V. Tairraz en Francis F. Tucket
»Jaar: 18 juni 1859

De Aletschhorn is de meest zuidelijk gelegen vierduizender van het Berner Oberland. Ondanks het feit dat de Aletschhorn bij lange na niet de hoogste berg van Zwitserland of de Alpen is, is het nog altijd een verdienstelijke vierduizender. De Aletschhorn is vooral bekend van de Aletschgletsjer, die het beste te zien is vanaf het zuiden (Bettmeralp), bereikbaar via het Rhonedal.

De Aletschgletsjer is met een oppervlakte van 117km2 de grootste van de Alpen en bepaald voor een belangrijk deel het karakter van de omgeving. Het formaat van de gletsjer en de ligging ervan maken dat het een belangrijke plaats is voor onderzoek naar gletsjers, klimaatveranderingen en veranderingen in flora en fauna.

De normaalroutes van de Aletschhorn beginnen bij de grote hutten waar vandaan je ook de Moench en Jungfrau kunt beklimmen. De Aletschhorn is minder druk dan de Moench en Jungfrau en biedt ’s winters prachtige gelegenheden om te skiën. Het weer in het centrale deel van Zwitserland, waar de Aletschhorn ligt, is stabieler dan in het westelijk Alpen-gebied en laat zich beter voorspellen. Uiteraard blijft het weer altijd verraderlijk op deze hoogtes en de Aletschhorn ligt toch nog altijd minder goed beschut dan de Jungfrau en Mönch.

Weisshorn

© http://www.ueliraz.ch, Weisshorn>Feiten
»Gelegen: Wallis, Zwitserland
»Hoogte: 4506 meter
»Eerst beklommen door: J.J. Brennen, J. Tyndall, U. Wenger
»Jaar: 19 augustus 1861

Ik denk dat het geoorloofd is om te constateren dat de Weisshorn een grote onbekende is in de Alpen. Niet geheel terecht: het is 1 van de slechts 8 bergen hoger dan 4500m in de Alpen en is daarmee hoger dan de iconische Matterhorn. Toegegeven, de Weisshorn is met zijn vrijwel perfecte piramide minder goed herkenbaar dan de Matterhorn, maar de normaalroutes zijn zowel langer als moeilijker – en een stuk minder druk.

Het uitzicht is fantastisch op de vele vierduizenders: in het oosten de Dom de Mischabel en zijn satelliettoppen, in het zuidoosten de Dufourspitze en Lyskamm. Naar het westen de Dent Blanche en in het noorden eerst de Bishorn en aan de horizon de Eiger, Monch en Jungfrau.

Vanaf de hoogst gelegen hut op de Weisshorn is het nog 1600 meter omhoog – dit betekent niet alleen goed acclimatiseren, maar ook een fysieke en technische beproeving.

De Weisshorn is door verschillende factoren een uitdaging: de hoogte,
ligging en structuur van de berg zijn hier enkele van.
De routes zijn fysiek en technisch zeer uitdagend en de hoogte kan
parten spelen tijdens de beklimming. De normaalroute loopt over de oostgraat en is behoorlijk blootgesteld
aan de elementen. Het is niet uitzonderlijk wanneer je deze berg beklimt, dat je een van de weinigen,
zo niet de enige bent die dag. Dit is natuurlijk een groot voordeel bij de meer technische passages in de rotswand. Je hoeft immers niet te wachten op anderen en kunt je eigen tempo volgen.

Dit maakt de Weisshorn bijzonder, specialer dan de andere bergen in de Alpen.
Je hebt deze rust echter wel nodig om je op de klim zelf te concentreren. De route van en naar de top
kost vanaf de hoogste hut ongeveer 14 uur. Vanzelfsprekend betekent dit dat je goed fit moet zijn.