Artisch zee-ijs, gletsjers en “flight guilt”

Met een redelijk groot “flight-guilt” gevoel schrijf ik dit bericht. In een vliegveld terminal in Perth, Australie aan het eind van een tamelijk korte business trip. Ik vloog namelijk pas afgelopen maandag hier naar toe en vlieg vandaag alweer terug. In totaal een kleine 30.000km, ofwel ruim 3 ton CO2 uitstoot voor mij – dat valt ook met mijn zonnepanelen niet te compenseren.
Ik kan het enigszins rechtpraten, in de zin dat ik werk voor een bedrijf welke werkt aan “groene technologie”: ruiten die warmte en licht buiten houden en tegelijkertijd zonne-energie opwekken. Ook in dit soort ontwikkelingen gaan de kosten uit voor de baten, maar vrolijk word ik er niet van. De luchtvaartindustrie is immers zeer vervuilend en op het gebied van brandstofverbruik bijzonder weinig innovatief.
Hier op het vliegveld lees ik berichten over de toestand van Arctisch ijs en gletsjers. Volgens een artikel van The Guardian ( www.theguardian.com/commentisfree/2019/apr/10/glaciers-arctic-ice-vanishing-radical-politics) verliezen bergen wereldwijd meer dan 1% van hun ijsbedekking en zal 90% van alle gletsjers in de Europese Alpen verdwijnen voor het jaar 2100. De opwarming in alle seizoenen is dermate sterk dat een jaar met zeer veel sneeuwval (zoals afgelopen winter) geen soelaas gaat bieden.
Ook blijkt uit een ander artikel ( blogs.discovermagazine.com/imageo/2019/04/05/as-the-arctic-heads-into-the-warm-season-sea-ice-is-tracking-at-record-lows/) dat de omvang (dus niet het volume) van Arctisch zee-ijs dit jaar ruim beneden het recordniveau van 2012 ligt. Of dit gaat leiden tot een nieuw record is de vraag, omdat 2012 gekenmerkt werd door een groot aantal stormen in het Arctisch gebied welke het ijs uit elkaar dreef. Duidelijk lijkt wel te zijn dat we een zogenaamd “tipping point” hebben bereikt. Niet ieder jaar breekt alle records, maar ieder jaar worden diverse records wel gebroken: extreem hoge temperaturen in gebieden met permafrost, hete en droge zomers, warmte opstoten in het Artisch gebied en het verlies van grote hoeveelheden ijs.
Overigens is de situatie op Antarctica nauwelijks beter: het laagste volume (de winter is daar net voorbij) van het zeeijs aldaar staat op een 8e plaats sinds satellietwaarnemingen mogelijk zijn.

Geef een reactie