Mont Blanc Tunnel

In de jaren ’50 van de vorige eeuw besloot men dat hier verandering in moest komen. In 1959 begon men met de bouw van de tunnel, die uiteindelijk op 16 juli 1965 feestelijk werd geopend. Overigens duurde het vanaf dat moment nog 3 dagen alvorens het eerste gewone verkeer van de tunnel gebruik kon maken.


Vanaf het allereerste moment was de 11.6 kilometer lang en 8.60 meter brede tunnel een succes. De verbinding tussen Chamonix (F) en Courmayeur (I) was beschermd tegen de elementen en kon het hele jaar door gebruikt worden. De ingang van de tunnel is aan beide zijden op ongeveer 1300m hoogte, waardoor er ook in de winter lang niet altijd problemen te verwachten zijn.
De verkeersstroom zwelde aan tot 1.800.000 voertuigen per jaar of 5.000 per dag, tot het noodlot toesloeg: 24 maart 1999 gebeurde er een vreselijk ongeluk in de tunnel, waarbij een Belgische vrachtwagen beladen met meel en boter in brand vloog. De sterke ventilatoren die normaliter de dampen naar buiten blazen fungeren nu als ventilator om het vuur aan te wakkeren en een waar inferno ontstond. 41 mensen verlogen het leven in de tunnel.

Uit de onderzoeken naar de brand is een aantal dingen gebleken die allemaal bijdroegen aan de schaal van de ramp. Er was sprake van een gebrekkige communicatie tussen de Italiaanse en Franse zijde en er was slechts één tunnelbuis. Dit laatste is nog altijd het geval, maar tegenwoordig zijn de communicatieproblemen de wereld uit: er is een bedrijf opgericht wat in zijn eentje verantwoordelijk is voor de tunnel, waardoor iedereen dezelfde taal spreekt en dezelfde veiligheidscursussen heeft gevolgd. Ook is er strenger toezicht op het maximaal aantal voertuigen dat tegelijkertijd in de tunnel mag zijn en hangen er camera’s om toezicht te houden op afstand tot de voorligger en de maximum snelheid.

Belangrijke regels in de Mont Blanc tunnel

Kosten van de Mont Blanc tunnel