Hoogteziekte

Hoogteziekte kan ontstaan op hoogtes boven de 2000m en kan iedereen treffen. De kans op hoogteziekte is het grootst bij een slechte acclimatisatie (gewenning), maar ook zeer goed geacclimatiseerde personen kunnen getroffen worden.
Hoogteziekte ontstaat door een gebrek aan zuurstof in de lucht. Naarmate je hoger in de atmosfeer komt, daalt de luchtdruk en daarmee het aantal deeltjes zuurstof per liter lucht. Bij iedere ademteug die je neemt, krijg je minder zuurstof binnen dan op zeeniveau. Als reactie hierop zal het lichaam extra rode bloedlichaampjes aanmaken: deze transporteren de zuurstof naar de overige cellen in het lichaam.

Hiervoor is tijd nodig: Om een berg als de Mont Blanc (als laagland-bewoner) te beklimmen met een sterk gereduceerde kans op hoogteziekte ben je enkele dagen verder. Hierbij geldt veelal het devies: overdag zo hoog mogelijk komen en laag overnachten. Dit zou het proces bespoedigen. Belangrijk hierbij is om veel te drinken: de lucht in de bergen is vaak droog, de lichamelijke activiteit hoog en door het aanmaken van de extra rode bloedlichamen wordt het bloed dikker. Water is hiervoor de beste verdunner.
Boven de 7500m kan het lichaam zich niet langer aanpassen en zal men steeds vermoeider worden: dit noemt men de Zone des Doods

Symptomen

Hoogteziekte treed in de meeste gevallen zeer acuut op, maar niet altijd even intens. Er zijn milde symptomen ernstige symptomen. De milde symptomen bestaan uit slapeloosheid, verhoogde hartslag, verminderde eetrust en hoofdpijn. De volgende fase brengt meer ongemak met zich mee: misselijkheid, diarree en/of braken. De ernstige symptomen ontstaan bij langdurige blootstelling aan het zuurstofgebrek en meestal op extreme hoogte (hoger dan 5000m). De ernstige symptomen zijn zware hoofdpijn, oververmoeid zijn (ondanks de genoten rust), onverschilligheid, oedeem, verlies van coördinatie en het ophoesten van bloederig slijm. Als er niet wordt afgedaald zal de dood volgen, ofwel door hartstilstand, danwel door de verschillende soorten oedeem. Bij longoedeem bijvoorbeeld stik je in het vocht in je longen, bij hersenoedeem (symptoom: zware hoofdpijn) krijg je een hersenbloeding.

Hoogteziekte is vooral gevaarlijk in combinatie met frostbite. Door het dikker wordende bloed is het moeilijker om alle lichaamsdelen te bereiken. Hierdoor is het risico op frostbite groter.

Remedie

Eigenlijk is er tegen hoogteziekte maar 1 werkende remedie: afdalen. Veel water drinken kan verlichtend werken, evenals het gebruiken van bepaalde medicijnen. Beide bieden echter geen structurele oplossing. Hoe hoogteziekte precies ontstaat is tot op heden onbekend, en dus zijn ook de beste remedies nog slechts die remedies waarnaar we het beste kunnen gissen.

Hoogteziekte kan ontstaan op hoogtes boven de 2000m en kan iedereen treffen. De kans op hoogteziekte is het grootst bij een slechte acclimatisatie (gewenning), maar ook zeer goed geacclimatiseerde personen kunnen getroffen worden.
Hoogteziekte ontstaat door een gebrek aan zuurstof in de lucht. Naarmate je hoger in de atmosfeer komt, daalt de luchtdruk en daarmee het aantal deeltjes zuurstof per liter lucht. Bij iedere ademteug die je neemt, krijg je minder zuurstof binnen dan op zeeniveau. Als reactie hierop zal het lichaam extra rode bloedlichaampjes aanmaken: deze transporteren de zuurstof naar de overige cellen in het lichaam.

Hiervoor is tijd nodig: Om een berg als de Mont Blanc (als laagland-bewoner) te beklimmen met een sterk gereduceerde kans op hoogteziekte ben je enkele dagen verder. Hierbij geldt veelal het devies: overdag zo hoog mogelijk komen en laag overnachten. Dit zou het proces bespoedigen. Belangrijk hierbij is om veel te drinken: de lucht in de bergen is vaak droog, de lichamelijke activiteit hoog en door het aanmaken van de extra rode bloedlichamen wordt het bloed dikker. Water is hiervoor de beste verdunner.
Boven de 7500m kan het lichaam zich niet langer aanpassen en zal men steeds vermoeider worden: dit noemt men de Zone des Doods

Symptomen

Hoogteziekte treed in de meeste gevallen zeer acuut op, maar niet altijd even intens. Er zijn milde symptomen ernstige symptomen. De milde symptomen bestaan uit slapeloosheid, verhoogde hartslag, verminderde eetrust en hoofdpijn. De volgende fase brengt meer ongemak met zich mee: misselijkheid, diarree en/of braken. De ernstige symptomen ontstaan bij langdurige blootstelling aan het zuurstofgebrek en meestal op extreme hoogte (hoger dan 5000m). De ernstige symptomen zijn zware hoofdpijn, oververmoeid zijn (ondanks de genoten rust), onverschilligheid, oedeem, verlies van coördinatie en het ophoesten van bloederig slijm. Als er niet wordt afgedaald zal de dood volgen, ofwel door hartstilstand, danwel door de verschillende soorten oedeem. Bij longoedeem bijvoorbeeld stik je in het vocht in je longen, bij hersenoedeem (symptoom: zware hoofdpijn) krijg je een hersenbloeding.

Hoogteziekte is vooral gevaarlijk in combinatie met frostbite. Door het dikker wordende bloed is het moeilijker om alle lichaamsdelen te bereiken. Hierdoor is het risico op frostbite groter.

Remedie

Eigenlijk is er tegen hoogteziekte maar 1 werkende remedie: afdalen. Veel water drinken kan verlichtend werken, evenals het gebruiken van bepaalde medicijnen. Beide bieden echter geen structurele oplossing. Hoe hoogteziekte precies ontstaat is tot op heden onbekend, en dus zijn ook de beste remedies nog slechts die remedies waarnaar we het beste kunnen gissen.

Leave a Reply

Specify Facebook App ID in Super Socializer > Social Login section in admin panel for Facebook Login to work

Specify LinkedIn API Key in Super Socializer > Social Login section in admin panel for LinkedIn Login to work