Cormet de Roselend

"Met het laatste daglicht verlieten wij Beaufort, alwaar we al snel in een smalle kloof kwamen met veel bomen: het begin van de bergpas. Geen probleem, dachten wij hier nog. De pas werd nergens echt steil, maar het werd wel echt donker. Straatlantaarns ontbraken uiteraard, die hadden we ook niet verwacht. Maar helaas ontbreken ook de paaltjes langs de weg. Er is ook geen vangrails, geen strepen op de weg. Eindelijk waren we langs de laatste haarspeldbocht en zagen we bij volle maan het stuwmeer beneden ons glinsteren. Een vreemde gewaarwording in het donker, zonder enige afscheiding tussen onze veilige weg en het diepe, koude stuwmeer in de diepte..."

Vanaf de top slingert de weg naar beneden. De eerste kilometers strekken zich uit zonder dat er echte bochten in voorkomen, maar na een kleine 200m (hoogtemeters) afdalen komen de eerste scherpe bochten. Na deze bochten is de weg weer een tijd vrijwel bochtenloos: je rijdt vanaf Crêt Bettex het bos in, terwijl links en rechts de bergen een hoogte bereiken van ruim 2500m hoogte. Iets voorbij Crêt Bettex bevinden zich enkele beroemde bochten, beroemd vanwege de Tour de France: in 1996 reed Johan Bruyneel in deze bochtencombinatie het ravijn in, in 2007 deden Michael Rogers en David Arroyo het nog eens dunnetjes over. Na deze bochtencombinatie (10 scherpe bochten, waarvan 8 haarspeldbochten) ben je opeens 150 meter lager en is het een lange, wederom vrijwel rechte weg naar Châtelard, vlak boven Bourg St. Maurice.

Kijk hier voor de actuele rij-omstandigheden en winterafsluitingen